Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/xn80aigi/public_html/libraries/kunena/external/nbbc/nbbc.php on line 256
Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/xn80aigi/public_html/libraries/kunena/external/nbbc/nbbc.php on line 270
Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/xn80aigi/public_html/libraries/kunena/external/nbbc/nbbc.php on line 275
Адмирал Нельсон & Полина
10 года 1 мес. назад - 10 года 1 мес. назад #164
от pon_polli
pon_polli создал эту тему: Адмирал Нельсон & Полина
"Интересный день из моей жизни?" - такая мысль приведёт в ступор четверть населения земного шара минут на тридцать. Четверть населения - на десять. Ещё четверть начнет травить байки и небылицы, выдуманные за минут пять. Я буду наглой и нескромной и скажу, что окажусь и среди тех, кто ответит, подумав с минуту.
Так что над сочинением, выложенным внизу (и под давлением со стороны!!), мне страдать не пришлось.
Ахтунг: белорусский язык.
Купіць сабаку вырашылі яшчэ за паўгода да таго цікавага дня, аб якім пойдзе гутарка. Доўга клапаціліся пра тое, якой ён будзе пароды, хлапчук ці дзяўчынка. У рэшце рэшт, калі амаль забыліся гэтыя гутаркі пра шчанюка, мяне аднойчы раніцай збілі з панталыку аб'явай:
– Сёння едзем за сабакам!
Ехалі ўдваіх з татам. У той час, як я нібыта на іголках сядзела, тата, як сапраўдны стрэляны верабей, быў спакойны. Для мяне гэты шчанюк быў першы ў жыцці, а тата ўжо трымаў дома, напэўна, усіх – ад павука да чатырох катоў адразу. Мне было страшна таксама ад таго, што новага сябра я яшчэ ні разу не бачыла, у адрозненне ад бацькоў.
Прыехалі, падняліся на кватэру заводчыка, уладаліцы сабак. Нас сустракала цяжарная жанчына з чымсьці белым, пухнатым і вельмі жывым у руках. Белы з чорнымі плямамі камячок больш заварушыўся, калі ўбачыў нас, і жанчына пусціла яго долу. Пакуль дарослыя гаманілі, ён лётаў паміж ног, нібыта ў яго крылы былі. Я пыталася яго схапіць. Шчаня адзін раз стукнулася скроняй аб вугал, што, напэўна, іскры з вачэй пасыпаліся, і толькі потым падбегла да мяне. Яго цеплы ружовы язык некалькі разоў дакрануўся да пальцаў. Я падхапіла пухнатага на рукі і ўзнялася, а той, аказаўшыся на вышыні метр з гакам і не маючы, відаць, ніякага жаху, ізвіваўся і не жадаў сядзець ціха.
Да машыны я несла яго на руках, бо нашыйника и ланцужка ў нас яшчэ не было. Пакуль мы ехалі, сабака незадаволена сапеў, лежачы на маіх руках.
Дома адкрылася, што гэты дзень асабліва цікавы не толькі для нас і для сабака, але таксама і для нашай старой кошкі. Кошка шыпела і не жадала знаёміцца з новым жыхаром, у той час як сабака быў гатовы расцалавать кожнага ў абедзве шчакі.Шчанюк з-за малога росту некалькі первых дзён не мог ускочыць на канапу, таму для кошкі там утварылася абаронная крэпасць. Я ны жылі некалькі дзён, сусатракаясь толькі ўвечары. Кошка заяўляла аб сваіх правах старэйшай тым, што давала шчанюку лапай па мордзе, калі той ёй дакучаў, і падзяляла тэрыторыю кватэры. Аднак сабаку, імя для якога стала надзённым пытаннем на цэлы тыдзень, не вельмі клапаціўся аб нейкіх там правілах ў кватэры. Ён яшчэ быў надзвычай маленькім, невопытным і адчынена глядзеў у светлы, дзіўны новы мір, які бачыў яшчэ толькі ў дзвюх кватэрах і ў тварах не больш чым шасці чалавек; які быў, канешне, адчынены яму і несумнена добразычлівы да яго.
Дзякуючы таму цікаваму дню, я не пакутукю над сачыненнем, але і не магу напісаць яго ў спакоі: мой амаль дарослы сабака патрабуе штосекунднай маёй увагі.
Адмирал Нельсон (а не Нельсон Манделла) рос, становился умней, понятливй, набирался опыта, постигал азы дрессировки, многое другое. Ему и сейчас далеко до идеалов, но, как говорится, через терни - к звёздам. Как вы видите, мелкий уже тогда подавал все признаки того, что нам нужно будет решать проблему с экспрессией такой маленькой заразы, как джек-рассел-терьер. Где же искать решение, как не в аджилити?
Наш приход в этот спорт был предопределен этим маленьким любимым балбесом. Так принимайте нас и любите!
Так что над сочинением, выложенным внизу (и под давлением со стороны!!), мне страдать не пришлось.
Ахтунг: белорусский язык.
Купіць сабаку вырашылі яшчэ за паўгода да таго цікавага дня, аб якім пойдзе гутарка. Доўга клапаціліся пра тое, якой ён будзе пароды, хлапчук ці дзяўчынка. У рэшце рэшт, калі амаль забыліся гэтыя гутаркі пра шчанюка, мяне аднойчы раніцай збілі з панталыку аб'явай:
– Сёння едзем за сабакам!
Ехалі ўдваіх з татам. У той час, як я нібыта на іголках сядзела, тата, як сапраўдны стрэляны верабей, быў спакойны. Для мяне гэты шчанюк быў першы ў жыцці, а тата ўжо трымаў дома, напэўна, усіх – ад павука да чатырох катоў адразу. Мне было страшна таксама ад таго, што новага сябра я яшчэ ні разу не бачыла, у адрозненне ад бацькоў.
Прыехалі, падняліся на кватэру заводчыка, уладаліцы сабак. Нас сустракала цяжарная жанчына з чымсьці белым, пухнатым і вельмі жывым у руках. Белы з чорнымі плямамі камячок больш заварушыўся, калі ўбачыў нас, і жанчына пусціла яго долу. Пакуль дарослыя гаманілі, ён лётаў паміж ног, нібыта ў яго крылы былі. Я пыталася яго схапіць. Шчаня адзін раз стукнулася скроняй аб вугал, што, напэўна, іскры з вачэй пасыпаліся, і толькі потым падбегла да мяне. Яго цеплы ружовы язык некалькі разоў дакрануўся да пальцаў. Я падхапіла пухнатага на рукі і ўзнялася, а той, аказаўшыся на вышыні метр з гакам і не маючы, відаць, ніякага жаху, ізвіваўся і не жадаў сядзець ціха.
Да машыны я несла яго на руках, бо нашыйника и ланцужка ў нас яшчэ не было. Пакуль мы ехалі, сабака незадаволена сапеў, лежачы на маіх руках.
Дома адкрылася, што гэты дзень асабліва цікавы не толькі для нас і для сабака, але таксама і для нашай старой кошкі. Кошка шыпела і не жадала знаёміцца з новым жыхаром, у той час як сабака быў гатовы расцалавать кожнага ў абедзве шчакі.Шчанюк з-за малога росту некалькі первых дзён не мог ускочыць на канапу, таму для кошкі там утварылася абаронная крэпасць. Я ны жылі некалькі дзён, сусатракаясь толькі ўвечары. Кошка заяўляла аб сваіх правах старэйшай тым, што давала шчанюку лапай па мордзе, калі той ёй дакучаў, і падзяляла тэрыторыю кватэры. Аднак сабаку, імя для якога стала надзённым пытаннем на цэлы тыдзень, не вельмі клапаціўся аб нейкіх там правілах ў кватэры. Ён яшчэ быў надзвычай маленькім, невопытным і адчынена глядзеў у светлы, дзіўны новы мір, які бачыў яшчэ толькі ў дзвюх кватэрах і ў тварах не больш чым шасці чалавек; які быў, канешне, адчынены яму і несумнена добразычлівы да яго.
Дзякуючы таму цікаваму дню, я не пакутукю над сачыненнем, але і не магу напісаць яго ў спакоі: мой амаль дарослы сабака патрабуе штосекунднай маёй увагі.
Адмирал Нельсон (а не Нельсон Манделла) рос, становился умней, понятливй, набирался опыта, постигал азы дрессировки, многое другое. Ему и сейчас далеко до идеалов, но, как говорится, через терни - к звёздам. Как вы видите, мелкий уже тогда подавал все признаки того, что нам нужно будет решать проблему с экспрессией такой маленькой заразы, как джек-рассел-терьер. Где же искать решение, как не в аджилити?
Наш приход в этот спорт был предопределен этим маленьким любимым балбесом. Так принимайте нас и любите!
Пожалуйста Войти или Регистрация, чтобы присоединиться к беседе.
10 года 4 нед. назад #208
от Элла
Элла ответил в теме Адмирал Нельсон & Полина
Чудесный рассказ, Полина молодец Но добавьте сюда все эти фотографии!!!
Но добавьте сюда все эти фотографии!!! Пожалуйста Войти или Регистрация, чтобы присоединиться к беседе.
